این پژوهش با هدف واکاوی نقش تکنیک اطناب گویی و رمزگردانی در بهبود مهارت گفتاری دانش آموزان در سال تحصیلی 1400-1399 اجرا شد. با توجه به ماهیت تحقیق، پژوهش حاضر کیفی و از نوع تحقیقات تحلیلی، استنباطی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مدرسه فرزانگان(دخترانه) ناحیه دو شهرستان سنندج (متوسطه دوم) بود که از این تعداد 21 نفر از طریق روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شد و برای جمع آوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده گردید. یافته ها نشان داد که اطناب گویی و رمزگردانی کاربردهای اثربخشی در جهت تشویق دانش آموزان به شرکت در گفتگوها و بحث های کلاس دارد و استفاده از اطناب گویی و رمزگردانی می تواند مهارت های گفتاری دانش آموزان را بهبود بخشد، بنابراین می توان نتیجه گرفت که استفاده از اطناب گویی و رمزگردانی نه تنها مهارت گفتاری را تسهیل می کند بلکه اعتمادبه نفس، انگیزه و تسلط دانش آموزان را در حین صحبت کردن به زبان انگلیسی افزایش می دهد.

هدف از این مطالعه، مقایسه کارهای ارتقای آگاهی دستوری و برون داد مدیریت شده بر مهارت گفتاری زبان آموزان بوده است. بدین منظور، 66 زبان آموز دختر در یکی از آموزشگاه های تهران با برگزاری آزمون ابتدایی انگلیسی (پت) بین 91 زبان آموز انتخاب گردیده و در دو گروه آزمایشی قرار گرفتند. در ابتدا، هر دو گروه در پیش آزمون گفتاری شرکت کرده و همگن شدند و تحت آموزش در یک دوره 18 جلسه ای با صرف زمان مساوی برای هر گروه قرار گرفتند. در گروه آزمایشی اول، کارهای ارتقای آگاهی و در گروه آزمایشی دوم، کارهای برون داد مدیریت شده ارائه گردیدند. در پایان دوره، پس آزمون گفتاری دیگری از هر دو گروه آزمایشی گرفته شد. برای آزمون فرضیه مطرح شده از آزمون نمونه های مستقل تی استفاده گردید و نتیجه آن بود که مهارت گفتاری گروه کارهای ارتقای آگاهی به شکل معناداری نسبت به گروه کارهای برون داد مدیریت شده برتری داشتند. کاربرد این پژوهش برای معلمین و طراحان مطالب درسی در انتهای مقاله به تفصیل بحث شده اند.

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر به کارگیری متون شنیداری (شفاهی) بر مهارت گفتاری زبان آموزان ایرانی زبان انگلیسی می پردازد. روش پژوهش از نوع شبه تجربی و طرح پیش آزمون - پس آزمون است. جامعه آماری این پژوهش شامل 150 دانشجوی مترجمی زبان انگلیسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن می باشد. نمونه آماری پژوهش شامل 60 ترجمه آموز کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن می باشد که از طریق آزمون تعیین سطح OPT و به صورت تصادفی انتخاب و در آزمایش شرکت کردند و به دو گروه آزمایشی و گواه تقسیم گردیدند. سپس پیش آزمون مهارت گفتاری از هر دو گروه به عمل آمد و به دنبال آن هر دو گروه در معرض 10 جلسه تدریس مهارت گفتاری با استفاده از متون شفاهی (گروه آزمایشی) و بدون استفاده از متون شفاهی (گروه گواه) قرار گرفتند. پس از آن از هر دو گروه پس آزمون مهارت گفتاری به عمل آمد. ابزار پژوهش حاضر، پرسشنامه تعیین سطح آکسفورد بود که از روایی و پایایی مناسبی برخوردار بود. داده های به دست آمده با توجه بر آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (آزمون تی، تحلیل کوواریانس و ضریب همبستگی پیرسون) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و نتایج نشان داد که مهارت گفتاری ترجمه آموزان در اثر به کارگیری متون شفاهی ارتقا می یابد.

مقدمه: شکاف کام و لب جنبه های رشدی کودک مانند مهارت های شناختی، شنیداری، زبانی و گفتاری را متاثر می سازد. تاخیر در تشخیص و ارزیابی همه جانبه این کودکان تاثیر غیر قابل جبرانی بر آنها خواهد گذاشت. به همین دلیل در این مطالعه، مهارت های رشدی در کودکان دارای شکاف کام و لب مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: طی مطالعه توصیفی - تحلیلی حاضر از نوع شاهد موردی، تعداد 72 کودک 6-3 ساله در قالب دو گروه، 40 کودک هنجار و 32 کودک دارای شکاف کام و لب در چهار رده سنی 72-61، 60-49، 48-43 و 42-37 ماهه با استفاده از آزمون سنجش رشد مهارت های شناختی، شنیداری، گفتاری، زبان دریافتی و بیانی نیوشا مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: میانگین امتیازات مهارت های زبان - بیانی و مهارت گفتاری در دو گروه در محدوده های سنی مختلف با هم تفاوت معنی داری داشتند (P<0.050). همچنین سابقه ابتلا به عفونت گوش میانی در کودکان دارای شکاف کام و لب بیشتر از گروه هنجار بود.نتیجه گیری: مهارت های رشدی در کودکان دارای شکاف کام و لب تحت تاثیر نقص ساختاری موجود قرار می گیرد. ارزیابی جامع و زودهنگام این کودکان می تواند به طراحی دقیق برنامه مداخله ای کمک کند.

زمینه و هدف: اختلالات صدای گفتاری نوعی اختلال ارتباطی است که باعث اختلال در فراگیری طبیعی صداهای گفتاری می شود. کودکان دچار این اختلال، در بیان صداهای گفتاری خود خطاهایی دارند که موجب می شود فهم گفتارشان برای مخاطب دشوار شود. بررسی عوامل و متغیرهایی که با این اختلال در ارتباط هستند، هدف برخی از مطالعات است. این پژوهش ارتباط متغیرهایی شامل مهارت های نوروسایکولوژی (مهارت های زبان و توجه)، سبک های فرزند پروری (مستبدانه، مقتدرانه و آسان گیرانه) و افسردگی مادر با اختلال صدای گفتاری در یک مدل واحد بررسی شده است. مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی تحلیلی از روش همبستگی از انواع معادلات ساختاری استفاده شده است. بدین ترتیب، 117 کودک 4 تا 6 سال دچار اختلالات صدای گفتاری به صورت هدفمند از مراجعین کلینیک های گفتاردرمانی و همچنین غربال گری مهدکودک ها با استفاده از آزمون احمدی و همکاران انتخاب شدند. درباره هر آزمودنی مقیاس نوروسایکولوژی کانرز، مقیاس سبک های فرزند پروری بامریند و مقیاس افسردگی بک اجرا شد. این مقیاس ها توسط مادر تکمیل شد. در پایان، داده های حاصل با روش همبستگی، رگرسیون، تحلیل مسیر و معادلات ساختاری تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: نتایج تجزیه وتحلیل آماری به روش همبستگی و بهره گیری از روش معادلات ساختاری با کمک نرم افزار آموس نشان داد رابطه و اثر زبان بر اختلالات صدای گفتاری به صورت مستقیم معنادار است (0/019<0/05=P) و رابطه زبان با اختلالات صدای گفتاری با میانجی گری سبک های فرزند پروری (مستبدانه 0/665=P، مقتدرانه0/306=P، آسان گیرانه0/164=P) و همچنین با میانجی گری افسردگی مادر (0/05<0/546=P) معنادار نیست. از طرف دیگر، رابطه و اثر مهارت توجه بر اختلالات صدای گفتاری به صورت مستقیم (0/05<0/361=P) معنادار نیست و رابطه مهارت توجه با اختلالات صدای گفتاری با میانجی گری سبک های فرزند پروری (مستبدانه 0/686=P، مقتدرانه 0315=P، آسان گیرانه 0/849=P) و همچنین با میانجی گری افسردگی مادر 0/05<0/393=P) نیز معنادار نیست. ولی در مدل توجه، سبک فرزندپروری آسان گیرانه به صورت مستقیم رابطه و اثر معناداری بر اختلالات صدای گفتاری دارد (0/05> 0/026=P). نتیجه گیری: نتایج نشان داد مهارت زبان اثر و رابطه مستقیمی با اختلالات صدای گفتاری دارد. بدین صورت که هر چه مشکلات زبان بیشتر باشد، تعداد صدا (واج) خطا در اختلالات صدای گفتاری بیشتر است. رابطه مستقیم توجه به اختلالات صدای گفتاری و همچنین رابطه زبان و توجه با اختلالات صدای گفتاری با میانجی گری سبک های فرزند پروری و افسردگی مادر قابل توجه نیست. از طرف دیگر، در مدل توجه، سبک فرزند پروری آسان گیرانه رابطه معکوسی با اختلالات صدای گفتاری دارد و هرچه این سبک بیشتر استفاده شود، تعداد صدا (واج) خطا در اختلالات صدای گفتاری کمتر است.

مقدمه: پژوهش های انجام شده نشان می دهند کودکانی که دارای مفهوم نگهداری ذهنی هستند، توانایی بیشتری در بیان صفات دارند، از سوی دیگر بررسی مهارت های زبانی کودکان دارای نارسایی ذهنی حاکی از وجود مهارت های زبانی ضعیف تری در کودکان نشانگان داون است. روش کار: این تحقیق به صورت مقطعی تحلیلی بود که در سال 1382 در مدارس استثنایی شهر سمنان انجام شد. روش انتخاب نمونه ها به صورت نمونه گیری منظم بود. ابتدا 38 دختر نشانگان داون یک زبانه و فاقد معلولیت حسی و حرکتی انتخاب شدند. سپس 37 دختر غیرنشانگان داون یک زبانه نارسایی ذهنی با علت نامشخص براساس تاریخ تولد، پایه تحصیلی، مردودی در پایه های قبلی، شغل و تحصیلات والدین به صورت همتا انتخاب شدند. بر روی این 75 آزمودنی، آزمون های عملیاتی انجام شد و کسانی که مفهوم نگهداری ذهنی را داشتند (25 دختر نشانگان داون و 25 دختر دارای نارسایی ذهنی غیرنشانگان داون) توسط آزمون ریون رنگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. موارد آموزش پذیر نیز در آزمون بیان صفات شرکت نمودند. نتایج: مقایسه عملکرد آزمودنی ها در آزمون بیان صفات حاکی از آن بود که: 1 - آزمودنی های نشانگان داون در بیان صفات تفضیلی عملکرد ضعیف تری داشتند اما در بیان صفات ساده و عالی بین دو گروه تفاوتی وجود نداشت؛ 2 - سهولت بیانی در صفات ساده > صفات تفضیلی < صفات عالی و همچنین در صفات بزرگ- کوچک < بلند - کوتاه < کلفت – نازک < پهن و باریک بود ؛3 - عده بسیار کمی از آزمودنی ها قادر به بیان صفات عالی بودند. نتیجه گیری: دختران نشانگان داون از مهارت های معناشناختی ضعیف تری نسبت به سایر دختران دارای نارسایی ذهنی برخوردارند.  

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هنرهای زیبا در ارتقای مهارت های گفتاری در بین فراگیران بزرگ سال زبان آلمانی انجام شد. در این پژوهش، از روش های کتابخانه ای و میدانی برای گردآوری اطلاعات استفاده شد. بخش اول این مقاله به تبیین چرایی استفاده از هنرهای زیبا در آموزش زبان های خارجی می پردازد. بخش دوم نشان می دهد چگونه زبان و الگوهای تصویری هنری می توانند به صورت دو قطب میان رشته ای درهم آمیخته و در جهت بهبود مهارت های گفتاری موثر واقع شوند. طرح پژوهشی از نوع پیش مطالعه ای و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل خواهد بود. طرح در چهار جلسه نود دقیقه ای انجام می شود. در جلسه اول، پیش آزمون با کمک سوالات شفاهی آزمون «آلمانی برای مهاجران» اجرا می شود. پس از ضبط، داده ها تحلیل و نتایج معرفی می شوند. در ادامه با استفاده از یک طرح آموزشی با کمک اثر هنری از هنرمند اتریشی، آلبرت پاریس گوترزلو نشان داده خواهد شد که با چه روش هایی می توان به صورت هدفمند از هنر در آموزش در جهت بهبود مهارت های گفتاری بهره مند شد. بعد از اتمام دو جلسه نود دقیقه ای پس آزمون برگزار می شود. داده ها با کمک معیار های آزمون «آلمانی برای مهاجران» موردتجزیه و تحلیل قرار می گیرند. نتایج پژوهش حاکی از اثربخشی هنر در بهبود مهارت های گفتاری زبان آموزان، به خصوص در استفاده موثر از واژگان و دانش دستوری بود. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که می توان از هنرهای زیبا به عنوان رسانه تصویری موثری در جهت پیش برد اهداف آموزشی به ویژه مهارت های گفتاری به خوبی استفاده کرد.

زبان های فارسی و عربی در زمینه دادوستد واژگان بر یکدیگر تأثیراتی آوایی، دستوری و واژگانی داشته اند و به لحاظ نظام آوایی با هم شباهت ها و تفاوت هایی دارند؛ زبان عربی امروزه به عنوان یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل و نخستین زبان جهان اسلام مطرح است که زبان آموزانی از کشورهای مختلف و به ویژه ایران، اقدام به یادگیری این زبان می کنند. عربی آموزان در مراحل مختلف یادگیری زبان عربی به عنوان زبان خارجی، دچار خطاهای آوایی متعددی می شوند. ازآنجایی که نظام آوایی زبان مادریِ زبان آموزان به صورت پیش فرض در ذهن آنان نقش بسته است، بنابراین بروز خطا در طول یادگیری زبان بعدی از سوی زبان آموز غیربومی پدیده ای طبیعی است. در سطح آوایی زبان عربی، آواهایی وجود دارد که از لحاظ تلفّظ و نحوۀ ادا با آواهای متناظر آن در زبان فارسی تفاوت دارد؛ از جمله حروف عربی «ث، ح، ذ، ص، ض، ط، ظ، ع، غ، و» که به دلیل نبود در زبان فارسی به نزدیک ترین آوای نظیر خود در نظام آوایی زبان فارسی تبدیل شده اند. ازاین رو عربیآموزانِ فارسی زبان، در زمینۀ شنیداری و گفتاری به عنوان برون داد زبان مهارت کافی را ندارند، بلکه به سبب نبود تجزیه وتحلیل مقابله ای بین سطوح مختلف زبان عربی و فارسی، معمولاً به هنگام کاربرد زبان عربی، در به کارگیری تمام زیروبم های زبان عربی در سطح آوایی دچار شک و تردید، ترس و درنهایت یأس از فراگیری این زبان می شوند. نتایج بررسی در پژوهش حاضر نشان دهنده آن است که زبان آموز در حال یادگیری زبان خارجی، به دلیل پایبندی به زبان مادری خود ناخودآگاه، تلاش برای حفظ ساختار زبان قبلی دارد و در برابر یافته های جدید که نظام آوایی زبان است، مقاومت نشان می دهد. هدف این پژوهش آن است: نخست به تعریف و تفصیل تحلیل مقابله ای و سپس به توضیح نظام آوایی زبان فارسی و عربی و سپس به توضیح انواع تداخل و در نهایت راه حل ها و راهکارهایی برای جلوگیری از تداخل ارائه دهد. بر اساس تجزیه وتحلیل تقابلی در سطح آوایی به این نتیجه رسیدیم که پس از توصیف و سپس مقایسه و مقابله دو زبان و همچنین سلسه مراتب دشواری های تلفظ آواها، آواهایی که در سطح چهار (تمایز افراطی) قرار دارد، بیشترین دشواری را در آموزش آواهای زبان عربی به فارسی زبانان ایجاد می کند، چراکه در این سطح باید یک مورد کاملاً جدید که هیچ گونه مورد مشابهی در زبان مادری ندارد، آموخته شود؛ بنابراین، بیشترین تمرکز ما در امر یادگیری نظام آوایی زبان مقصد، باید بر این آواها باشد.